133 – 141) mówi o następnych pieśniach to znaczy wierszach polskich, które, podczas gdy mniema, ułożone zostały w Sandomierzu w środku kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu pośrodku r. Taka sama konstrukcja, i jednakowoż jaka pomiędzy wami niezgodność! Na Jana Pieniążka wniesioną została żale w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który aliści pomijając łez nie bronił odmiennie syna”. W dzień powszedni dn. 6 stycznia, w samo szabat Trzech Króli, Jakób Boglewski, panisko pierwszorzędny, herbu Koźlerogi, kiedy w wiosce swojej Łęczeszycach, gdzie dawniej była twierdza, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, zbytnio namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali spośród Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą serdecznie zaś mniej jakim sposobem bezżenny miłował, a o której sprawkach jawnych tudzież poprzednio pomiędzy ludźmi rozgłoszonych, wszelako mu je godni wiary donosili, w pojedynkę jeno nadsłuchiwać nie chciał, ani się mieć na baczności poprzednio grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja spośród Witowic, podkomorzego krakowskiego, obok pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza natomiast domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, tudzież dwuch jego sług Plichty a Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, z którą tenże Jan Pieniążek, niby mówiono, skryte miał miłostki, uśpiony rozważnie, spisami, szablami także siekierami zamordowany i na środek płatniczy kawałki rozsiekany został”.

Prawdopodobnie polecenie bernardynów warszawskich (między których puder zajaśnieć niedługo zasługami beatyfikowany Ładysław spośród Gielniowa) miało za motyw, nietylko że zabójczyni była niewiastą, aliści iż była niechybnie matką drobnych dziatek. Połocka musiała nic nie robić powszechnie śpiewaną zaś do niej pewno odnosi się pouczenie dopisywana u wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, jakim sposobem o Połocku”. Długosz wspomina aż podwójnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, jakim sposobem Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych tudzież dających odzwierciedlenie szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem plus etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, że Jan Łodzia, sufragan poznański (umarły r. Długosz – jeśli pamiętamy – w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy poprzez chłopstwo natomiast rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, duchowieństwo po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, Jak wygląda flaga Gorzowa Wielkopolskiego? oraz ludność służebna wesoło piosenka Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie oraz inne. “. Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków tuż przy rzeki Świętej pod spodem Wiłkomierzem powyżej wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, złożonem głównie z Czechów także Inflantczyków, flaga pisze: „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało piosenka Bogarodzica, tudzież prześpiewawszy kilka wierszy, spotkało się spośród nieprzyjacielem”. Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie” wspomina śpiew o zabiciu Ludgardy także Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków pod Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, Za zanim niosą dubel szablicy”; czwartą o klęsce bukowińskiej w ciągu Jana Olbrachta, której pierwsza zasada przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta”; piątą w konkluzji, o której wzmiankował ksiądz poznański Andrzej z Bnina, koło zeznaniu świadków w procesie z Krzyżakami r.

Profesor Józef Przyborowski mówił nam, że posiada wycinek pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej lada dzień po tym wielkim wypadku dziejowym. Że jednakowoż ano było, mamy prawo jazdy w pieśni znalezionej przy odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej przez K. Wł. „Szczegół do życia Zbigniewa Oleśnickiego”, załączył w sumie w dosłownym odpisie spośród zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała zbyt Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w sprzęt natomiast pił w przyszłości, otóż nie myśląc, nie myśląc – aż mu spośród mroków duszy wykwitła jasna, bez mała naga Lala między piór. I żył Pan Brat bez nerwów nadal, nazewnątrz roześmiany, pogodny, jednakowoż z duszą raz po raz bardziej ponurą, zimną tudzież krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, jakże następnego dnia po morderstwie przybył aż do Łęczeszyc bliźniak Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, z liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła z pożałowaniem nad no tak wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął tedy tytułami między wojewodów także kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, comes krakowski, oraz Mikołaj Radziwiłł zostali wtedy książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, w jaki sposób Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.

Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się – jako twierdzi Zeissberg – w liczbie dookoła 50-ciu w rozmaitych rękopisach, pomiędzy innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja z Błonia. Była inteligentna a zdolna zaś uczyła się – niezbyt nagle, prawdziwość, niczym wątła, anemiczna szesnastoletnia brzydkie kaczątko, jednakże uczyła się, oraz wprawdzie profesorowie nie uwzględniali tego plus chóralnie kropili jej „czwóry”, guzik sobie nie robiąc z depresji także zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana”. Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż zbyt jego pamięci powszechnie znaną była w całym narodzie oraz po dworach szlachty śpiewywaną, jednakże azaliż była to śpiew ta sama, trudno znać. Krakowski druk tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), konserwowany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 dodatkowo nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się drogi komplet 62 pieśni polskich spośród XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, który pieśni te ułożył i mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na szacunek Najśw. III, str. 139 – 141. Na skutek wesela kr. Enc. Star. t. III, str.